جستجو
جستجو
این کادر جستجو را ببندید.

استاندارد و اصول ساخت و تولید کانال گالوانیزه با فلنج یکپارچه TDF

این فصل به منظور ارائه درک حرفه ای طراحی از مفاهیم مربوط به ساخت کانال انتقال هوای تهویه مطبوع و راهنمایی در مورد عناصر مورد نیاز که در نقشه ها و مشخصات پروژه لازم است تا به پیمانکار ساخت و نصب اجازه دهد که یک سیستم کانالی را اجرا کند که الزامات آن طرح ها و مشخصات را برآورده کند.

cover_category_1663321106_L5EX8

معرفی اجمالی محصول

اهمیت کانال چهارگوش صنعتی

کانال چهارگوش صنعتی یا کانال کشی تهویه صنعتی یکی از مهمترین و پرکاربرد ترین محصولاتی که در سیستم های تهویه صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد و استفاده از آن اجتناب ناپذیر است، می باشد.

سوالی دارید؟

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی 

 

توضیح کامل محصول

1.2 اطلاعات مورد نیاز برای ساخت کانال انتقال هوا
انواع مختلفی از اطلاعات در نقشه ها و مشخصات پروژه مورد نیاز است تا پیمانکار سازنده و نصب کننده عملکرد سیستم کانال مورد نظر طراح سیستم را ارائه دهد. از جمله آنها عبارتند از:
1. یک طرح کانال کشی تهویه جامع که اندازه ها، جریان هوای طراحی، کلاس فشار و مسیریابی سیستم کانال انتقال هوا را نشان می دهد.
2. انواع اتصالات مورد استفاده بر اساس محاسبات طراح از تلفات اتصالات (یعنی شیرهای ورودی مربع در مقابل 45 درجه، شیرهای مخروطی در مقابل مستقیم و غیره).
3. استفاده از پره های هدایت کننده یا پره های شکافنده.
4. محل درب های دسترسی.
5. محل و نوع دمپرهای کنترل و بالانس.
6. محل و انواع دیفیوزرها.
7. الزامات عایق کانال تهویه مطبوع
8. محل و انواع هر وسیله حفاظت حریق از جمله دمپرهای آتش، دمپرهای دود، دمپرهای ترکیبی آتش/دود و دمپرهای سقفی. کدهای ساختمانی مستلزم این است که این اطلاعات در اسناد طراحی ارائه شده برای پروانه ساختمان نشان داده شود.
توجه: UL 555 (دمپرهای آتش) و UL 555S (دمپرهای دود) اکنون سه درجه بندی سرعت و سه درجه بندی فشار را برای دمپرهای آتش سوزی دینامیکی، دود و ترکیبی آتش/دود نشان می دهند. توصیه می شود که برنامه ای از این دمپرها در برنامه های تجهیزات گنجانده شود تا اطمینان حاصل شود که از دمپر صحیح استفاده شده است.
9. جزئیات انحرافات مورد نیاز برای کانال کشی در اطراف موانع (ستون ها، تیرها و غیره).

1.3 مشخصات مدل
بخش های مشخصات مشخص شده با S الزامی است.
1.3.1 استانداردهای ساخت و نصب کانال
S1.0 الزامات عمومی
S1.1 این مشخصات و تصاویر ساخت و ساز و نصب عبارتند از:
آ. الزامات روش تک تجویزی،
ب. جایگزین های اختیاری،
ج. الزامات عملکرد برای موارد خاص که در جزئیات با تصاویر تعمیم یافته متفاوت است.
S1.2 منظور از این استانداردها این نیست که محصولات یا روش هایی را که می توان از نظر عملکرد برای برنامه مشابه نشان داد، حذف کرد. تعویض‌هایی که بر اساس کفایت حامی نشان داده شده و تأیید مقام تنظیم‌کننده به رسمیت شناخته می‌شوند.
S1.3 این الزامات فرض می‌کند که طراحان نقشه‌ها اسنادی را تهیه کرده‌اند که اندازه و محل کانال‌کشی را نشان می‌دهد، از جمله تنظیمات اتصالات مجاز جایی که تغییر ناحیه، تغییر جهت، جریان تقسیم شده، یا اتصالات جریان یکپارچه غیر از آنچه در اینجا نشان داده شده است در نقشه های اسناد نشان داده شده است، ساخت اختصاصی نیستند و با ضرایب تلفات اصطکاک در کتابچه راهنمای طراحی کانال اسمکنا (SMACNA) سیستم های تهویه مطبوع یا در کتاب راهنمای ASHRAE – فصل اصول طراحی کانال انتقال هوا، چنین اتصالات باید با مواد، تکنیک‌های مونتاژ و مقررات آب‌بندی ارائه شده در اینجا ساخته شوند.
S1.4 هر سیستم کانال کشی باید برای طبقه بندی فشار خاص که در نقشه ها و اسناد نشان داده شده است ساخته شود. در جایی که هیچ کلاس فشاری توسط طراح مشخص نشده است، 1 اینچ آب یا 250 پاسکال است. همه کانال های حجم متغیر با جعبه‌های VAV 2 اینچ آب یا (500 Pa) در زمانی که طراح کلاس فشاری ارائه نمی‌دهد.
S1.5 هیچ مشخصات یا تصویری در این راهنما، پیمانکار را ملزم به تامین هرگونه دمپرهای کنترل حجم، دمپرهای آتش، دمپرهای دود، یا اتصالاتی که در نقشه ها نشان داده نشده است را ملزم نمی کند.
S1.6 در مواردی که ابعاد، اندازه ها و آرایش عناصر مجموعه کانال کشی و سیستم های پشتیبانی در این استانداردها ارائه نشده است، پیمانکار باید تنظیمات مناسب را برای خدمات انتخاب کند.
S1.7 پیمانکار باید توصیه‌های کاربردی سازنده کلیه اقلام سخت‌افزار و لوازم جانبی را دنبال کرده و آنها را مطابق با طبقه‌بندی کانال و خدمات انتخاب کند.
S1.8، مگر در مواردی که ورق و نوار فولادی مورد استفاده برای کانال و رابط‌ها مشخص شده باشد، باید از ورق گالوانیزه با روکش G-60 با درجه قفل‌سازی مطابق با استانداردهای ASTM A653 و A924 باشد. حداقل مقاومت تسلیم برای ورق فولادی و تقویت کنندهها 30000 psi (207kpa) است.
S1.9 در مواردی که آب بندی در جدول 1-1 یا سایر جداول یا تصاویر این راهنما مورد نیاز است، به این معنی است:
الف. استفاده از چسب‌ها، واشرها، تیپ های الاستومریک، گسگت یا ترکیبی از آنها برای بستن دهانه‌ها در سطح کانال‌ ها و پلنوم‌ها و محفظه‌های نصب شده در میدان که از طریق آنها نشت هوا رخ می‌دهد یا جوشکاری پیوسته درز ها.
ب. انتخاب و بکارگیری محتاطانه روش های آب بندی توسط سازندگان و نصاب ها، با توجه به کلاس فشار تعیین شده، حالت فشار (مثبت یا منفی)، سازگاری شیمیایی سیستم بسته شدن، جابجایی احتمالی قطعات جفت، طرز کار، میزان و نوع جابجایی تمیزی سطوح، ماندگاری محصول، زمان پخت و محدودیت‌های قرار گرفتن در معرض شناسایی شده توسط سازنده.
ج. این مقررات در مورد اتصالات کانال تهویه مطبوع به تجهیزات و دستگاه ها اعمال می شود اما برای تجهیزات و دستگاه ها نیست.
د. در جایی که بین درزها و اتصالات تمایز ایجاد می شود، درز به عنوان اتصال دو لبه طولی (در جهت جریان هوا) از ورق سطح کانال که بین دو اتصال رخ می دهد، تعریف می شود. درزهای قفل حلزونی (مارپیچ) از الزامات درزگیر مستثنی هستند. سایر اتصالات دیوار کانال انتقال هوا به عنوان اتصالات در نظر گرفته می شود. اتصالات شامل، اما نه محدود به اتصالات دور، تقاطع شاخه ها و شاخه های فرعی، به اصطلاح شیرهای طوقه کانال، بخش های فرعی اتصالات، اتصالات لوور و ترمینال هوا به کانال ها، درب های دسترسی و قاب های پانل دسترسی و پایه ها، و کانال انتقال هوا، پلنوم هستند. و اباتمنت های پوششی برای سازه های ساختمانی.
ه. مگر در مواردی که طراح به طور دیگری مشخص کرده باشد، الزامات مهر و موم شامل موارد زیر نیست:
1. مقاومت در برابر حمله شیمیایی.
2. از نظر دی الکتریک ایزوله باشید.
3. ضد آب، مقاوم در برابر آب و هوا، یا مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش باشد.
4. تحمل دماهای بالاتر از 120 درجه فارنهایت (48 درجه سانتیگراد) یا کمتر از 40 درجه فارنهایت (4.4 درجه سانتیگراد).
5. حاوی رادیونوکلئیدها باشد یا در ساخت و سازهای مرتبط با ایمنی استفاده شود.
6. اتصال الکتریکی داشته باشید.
7. حفظ یکپارچگی نشتی در فشارهای بیش از طبقه بندی کانال انتقال هوا آنها.
8. زیر زمین زیر سطح آب باشید.
9. در مایع غوطه ور شود.
10. مقاومت در برابر لرزش مداوم که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است.
11. در داخل یک سد بخار محصور کننده کاملاً عاری از نشتی باشید.
12. در قسمت هایی از سازه ساختمان که به عنوان کانال انتقال هوا استفاده می شود، مانند پلنوم های سقف، شفت ها یا محفظه های تحت فشار، دریچه ایجاد کنید.
ی. الزامات آب بندی برای هر دو حالت فشار مثبت و منفی عملکرد اعمال می شود.
ی. کانال های عایق دار خارجی واقع در خارج از ساختمان ها باید قبل از عایق بندی مانند داخل ساختمان آب بندی شوند. اگر محل های نشت هوا در مجاری واقع در خارج از ساختمان ها در معرض آب و هوا باشد، باید درزگیر کانال خارجی دریافت کنند. درزگیر کانال خارجی به عنوان درزگیری تعریف می شود که به طور خاص به عنوان یک آب بند مثبت هوا و ضد آب به بازار عرضه می شود، به خوبی به ورق گالوانیزه می چسبد، با حرکت فلز انعطاف پذیر باقی می ماند و دارای محدوده دمایی 30- درجه فارنهایت (34- درجه سانتی گراد) تا 175 درجه فارنهایت (79 درجه سانتی گراد) است. در صورت قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید، همچنین باید در برابر اشعه ماوراء بنفش و ازن مقاوم باشد یا پس از پخت، با پوشش سازگاری که چنین مقاومتی را ایجاد می کند، رنگ آمیزی شود. اصطلاح درزگیر به چسب ها یا ماستیک ها محدود نمی شود، بلکه شامل نوارها و ترکیبی از پارچه های باز بافت یا نوارهای جاذب و ماستیک ها می شود.

1.3.2 تقویت کانال مستطیلی یا چهارگوش
S1.10، کانال مستطیلی یا چهارگوش باید مطابق جداول 2-1 تا 2-33 و جزئیات مرتبط با آنها ساخته شود، مگر اینکه طور دیگری مشخص یا مجاز باشد.
S1.11 جداول ضخامت ورق کانال گالوانیزه بر اساس فولاد گالوانیزه با روکش60 G- مطابق با استانداردهای ASTM کد 653A و 924A است. فولاد بدون پوشش، فولاد از پیش رنگ شده، فولاد با پوشش فلزی مانند ترکیبات آلومینیوم یا آلومینیوم- روی، و فولاد ضد زنگ در صورت ارائه حداقل ضخامت فلز پایه و استحکام مواد ممکن است استفاده شود.
استفاده از مواد جایگزین نیاز به مشخصات یا تایید یک طراح دارد. شرایط سطح، سختی، شکل پذیری، مقاومت در برابر خوردگی و سایر ویژگی های این مواد باید توسط طراح برای سرویس برنامه ریزی شده قابل قبول ارزیابی شود.
مشخصاتی که به استفاده از ورق با دو ضخامت ورق گالوانیزه سنگین تر اشاره میکند به معنای دو عدد جدا شده در یک سری است که از هر دو عدد زوج و فرد استفاده می کند.
به عنوان مثال، 18 در صفحات پیوست A.1، A.2 و A.3 دو ضخامت ورق گالوانیزه سنگین تر از 20 است.
S1.12، مگر اینکه طور دیگری مشخص شده باشد، تقویت کننده ممکن است فولاد بدون پوشش یا فولاد گالوانیزه باشد.
S1.13 یک طبقه‌بندی کد تقویت‌کننده (حرف و شاخص EI) بالاتر از نشان‌داده‌شده باید جایگزین شود زمانی که جداول جزئیات ساختاری خاصی را برای طبقه‌بندی پایین‌تر ارائه نمی‌دهند. یک عضو ساختمانی با رتبه بالاتر نیز ممکن است برای راحتی جایگزین شود.
S1.14 فاصله اتصالات روی کانال های تقویت نشده نامحدود است. در کانال هایی که نیاز به تقویت دارند، فاصله اتصال نامحدود است به جز اینکه خود اتصال باید واجد شرایط حداقل کد تقویت کننده مرتبط با فاصله تقویت کننده باشد.
S1.15 ابعاد کانال گالوانیزه 19 اینچ (483 میلی‌متر) و بیشتر و ضخامت ورق 20 ضخامت ورق گالوانیزه (1.00 میلی‌متر) یا کمتر، با بیش از 10 فوت مربع (0.93 متر مربع) سطح پانل بدون مهار، باید به صورت ضربدری (کانال سازی سنتی) یا رخ های عرضی تقویت شوند. در شکل 2-9 مگر اینکه پوشش داده شده یا عایق خارجی باشند. کانال هایی که دارای ضخامت ورق گالوانیزه سنگین تر، ابعاد کوچکتر و مساحت پانل کوچکتر هستند و آنهایی که اندود شده یا عایق خارجی هستند، نیازی به ضربدری (کانال سازی سنتی) یا رخ های عرضی ندارند.
S1.16 اتصالات باید مانند بخش هایی از کانال مستقیم تقویت شوند. در اتصالات تغییر اندازه، ابعاد اتصال بیشتر، ضخامت ورق گالوانیزه کانال را تعیین می کند. در مواردی که انحنای مناسب یا اتصالات اعضای داخلی استحکامی معادل ایجاد می‌کند، چنین ویژگی‌هایی ممکن است به عنوان تقویت کننده در نظر گرفته شوند.
S1.17 ضخامت دیواره کانال گالوانیزه، اتصالات، درزها و تقویت کننده ها باید برای مونتاژ مناسب هماهنگ شوند.
S1.18 ساخت و ساز دیگری که معیارهای عملکردی در فصل 11 را برآورده می کند یا به اندازه آنچه که توسط جداول ساخت و ساز تولید می شود قابل استفاده است ارائه شود.
1.3.3 نصب میله استیفنر
S1.19 تقویت داخلی باید یکی از روش های نشان داده شده در شکل های 2-5 و 2-6 باشد. عضو مهار کننده و اتصالات آن باید قادر به تحمل باری برابر با 75 درصد بار کلاس فشار ساخت کانال گالوانیزه اعمال شده به عنوان 5.2 پوند بر فوت مربع در هر اینچ ضخامت ورق گالوانیزه آب (101.63 کیلوگرم بر متر مربع بر کیلو پاسکال) در سطحی برابر با عرض کانال ضربدر فاصله تقویتی. هنگامی که بیش از یک استیفنردر یک مقطع کانال گالوانیزه استفاده می شود، بار طراحی ممکن است به طور متناسب کاهش یابد. برای جداول 2-1 تا 2-7، اندازه‌های کانال گالوانیزه بیش از 20 اینچ (508 میلی‌متر) در بسیاری از موارد جایگزین‌های ساخت میله‌های اتصال دارند.
S1.19.1 بارهای تقویتی میانی و استیفنربار طراحی استیفنرفولادی جداول 2-34 و 2-34M بار را برای سرویس فشار مثبت و منفی روی کانال های 48 اینچ (1200 میلی متر) تا 120 اینچ نشان می دهد (3000) میلی متر) در هر کلاس فشار.
S1.19.2 جایگزین‌های میله بند
یک میله استیفنر ممکن است به هر زاویه میانی، کانال گالوانیزه یا زی توسط شکل 2-5 (A)، (B)، (C)، یا (F) متصل شود. وقتی یکی از اینها از یک اتصال پشتیبان می گیرد، گزینه های پیوست یکسان هستند. اتصال یک استیفنرکه یک فلنج را تقویت می کند برای اتصالات T-3، T-6a، T-8a، T-14، T-16، T-21، T-24 و T-25 مجاز است.
اتصال استیفنر ها یا تسمه های اتصال مانند شکل 2-6 با جوش، پیچ و مهره، پرچ کردن، یا پیچ در یک اینچ (25 میلی متر) از هر طرف فلنج های T-15، T-21، و T-24 و T-25 هر استیفنرممکن است برای نیمی از بار در جداول 2-34 و 2-34M اندازه گیری شود.
S1.19.3 فقط یک استیفنر برای اتصال T-22 مورد نیاز است. فقط یک استیفنردر فشار منفی برای اتصالاتT-15 ، T-21، T-24، T-25 با استفاده از شکل 2-5 (G). در کانال با ضخامت 18 ضخامت ورق گالوانیزه (1.31 میلی متر) با فشار مثبت 2 اینچ وزنی (500 Pa) یک استیفنربرای T-21، سمت جیبی T-15 یا فلنج های پین دار T-24 و T-25 تا 96 اینچ (2400 میلی متر) به عنوان رده G پذیرفته می شود.
S1.19.4 برای سرویس فشار مثبت، چندین گزینه برای انطباق با جداول 2-34 و 2-34M موجود است. میله پیوندی جزئی یا کامل از جداول 2-35 و 2-35M ممکن است برای بازخوانی اندازه استفاده شود یا داده های بار مجاز ممکن است برای محاسبات اندازه در 150 درصد بارهای جداول 2-34 و 2-34M استفاده شود. می توان از کانال صلب نیم اینچی (12.7 میلی متر) (RC) استفاده کرد. کانال نازک (EMT) ممکن است با این محدودیت‌های اندازه و بار برای جداول 2-34 و 2-34M استفاده شود: 900 پوند (400 کیلوگرم) برای 2/1 اینچ (12.1 میلی‌متر). 1340 پوند (600 کیلوگرم) برای 4/3 اینچ (19.1 میلی متر); 1980 پوند (900 کیلوگرم) برای 1 اینچ (25 میلی متر). تسمه 1 اینچ × 4/1 اینچ (25 × 3 میلی متر) را می توان استفاده کرد مشروط بر اینکه تنش جوش از 13600 psi (93772 کیلو پاسکال) تجاوز نکند و هر پیچ و مهره به عنوان حداقل اندازه در جدول 2-35 و 2-35M باشد.
S1.19.5 برای راد های فشار منفی، لوله، لوله یا زاویه ها جایگزین هستند. مراحل انتخاب به شرح زیر است:
مرحله 1: بار طراحی را برای کلاس فشار و عرض کانال در جدول 2-34 بیابید.
مرحله 2A: برای میله ها، از جدول 2-36 برای طول مورد استفاده، اندازه ای را انتخاب کنید که بار را از جدول 2-34 برآورده کند یا اندازه مورد نیاز برای محدود کردن تنش تراکم را به اندازه مربوط به حداکثر طول به شعاع محاسبه کنید. نسبت چرخش (L/rg)
یا؛
مرحله 2B: برای کانال صلب (RC)، از جدول 2-37 کوچکترین اندازه طولی را که بار را برآورده می کند از جدول 2-34 انتخاب کنید.
مرحله 2C: برای کانال EMT، از جدول 2-38 کوچکترین اندازه را برای طولی که بار را برآورده می کند از جدول 2-34 انتخاب کنید.
مرحله 2D: برای لوله، از جدول 2-39 کوچکترین اندازه را برای طولی که بار را برآورده می کند از جدول 2-34 انتخاب کنید.
مرحله 2E: برای نبشی ها، از جدول 2-40 کوچکترین اندازه را برای طولی که بار را از جدول 2-34 برآورده می کند، انتخاب کنید.
S1.20 سوراخ های ایجاد شده در دیوار کانال برای عبور استیفنر باید دارای حداقل اندازه بوده و مطابق با مفاد S1.8 و S1.9 آب بند شوند. به جز مواردی که توسط مشخصات اتصالات و برخی کاربردهای اجباری محدود می شود، جایگزین های میله های اتصال در جداول 2-1 تا 2-7 برای اندازه های تقویت کننده ذکر شده در سمت راست ضخامت دیواره کانال نشان داده شده است. G نشان‌دهنده اندازه با میله استیفنر روی ضخامت ورق گالوانیزه 22 در نام‌گذاری H-22G است.
S1.21 میله های اتصال باید از فولاد گالوانیزه باشند. تمام اتصالات داخلی، اعم از میله، غلاف، لوله یا نبشی باید از موادی باشد که ماهیت و مقاومت در برابر خوردگی مشابه مواد دیواره کانال گالوانیزه داشته باشد. اجزای پنهان نباید در معرض خوردگی گالوانیزاسیون قرار گیرند یا باعث خوردگی شوند. تسمه های اتصالی که فقط در فشار مثبت استفاده می شود، باید 1 اینچ × 8/1 اینچ (25 × 3.2 میلی متر) حداقل فولاد گالوانیزه باشد و کوچکترین لبه باید رو به جریان هوا باشد.
S1.22 هنگامی که اتصالات داخلی با تکیه گاه هایی مانند شکل 5-9 ادغام می شوند، باید برای موارد وظیفه اضافی مناسب انتخاب شوند.
S1.23 در کانال گالوانیزه چهارگوش تا 120 اینچ (3048 میلی متر) باید در فواصل مساوی از عرض کانال که بیش از 60 اینچ (1524 میلی متر) نباشد.در استفاده از تقویتی نیاز به اتصال تقویت کننده به دیواره کانال را از بین نمی برد، با این حال، زمانی که اتصالات در خارج از کانال اتفاق می افتد، مانند تقویتی های دو طرفه یا چهار طرفه در فشار مثبت 4 اینچ (1000 Pa) و بیشتر، اتصال تا دو اینچ از گوشه مورد نیاز نیست. مراجعه کنید به شکل 2-12.
S1.24 بست ها باید به گونه ای وصل شوند که برای کلاس سرویس فشار کانال انتخابی شل یا جدا نشوند و یا برای شرایط موقتی 50 درصد بیش از حد فشار. برای فشار مثبت، رزوه‌دار قرار داده شده در لوله‌ها و غلاف ها باید در 200 درصد بار طراحی جدول 2-34 محکم شوند.
S1.25 هنگامی که اتصالات در دو جهت در یک مجاورت ایجاد می شوند، باید از تماس آنها جلوگیری شود یا به طور دائم به یکدیگر بسته شوند.
S1.26 برای جزئیات کاربردی پایه اتصال میله در مجاری با اندازه متوسط و بزرگ به شکل های 2-5، 2-6، 2-13، و 5-9 مراجعه کنید.
S1.27 بست ها ممکن است اجزای ساختاری کانال گالوانیزه باشند و به عنوان بخشی از سیستم تعلیق برای کانال های بیش از 96 اینچ (2438 میلی متر) در عرض استفاده شوند، مشروط بر اینکه بار آویز مستقیماً به یک ذوزنقه یا عضو تقویت کننده کانال زیر کانال منتقل شود.
S1.28 ساخت کانال هایی با عرض بیشتر از 120 اینچ (30488 میلی متر) شامل استفاده از استیفنر بر روی اتصالات و استیفنر میانی در فواصل بیش از 60 اینچ (1.5 متر) برای فشار 6 اینچ ستون اب (1500 Pa) یا کمتر برای 10 اینچ ستون آب (2500 پاسکال) حداکثر فاصله 48 اینچ (1.2 متر) است، برای ساخت و ساز به شکل 2-13 مراجعه کنید.
S1.29 ساخت کانال آلومینیومی مستطیلی یا چهارگوش با استفاده از ورق آلیاژ استاندارد ASTM B 209 و سازگاری جداول ساخت کانال فولادی که در جداول 2-50 تا 2-52 ذکر شده است برای کلاس های فشاری که بیش از 3 اینچ ستون اب (750 Pa) نباشد قابل قبول است.
S1.30 برای جداول 2-1، 2-2، 2-3، و 2-4، از ضخامت ورق معادل جدول 2-50 استفاده کنید.
S1.31 برای جداول 2-31، 2-32، و 2-33، فلنج هایی که از نبشی یا استوک میله استفاده نمی کند باید ضخامت آن در جدول 2-50 و ابعاد آن در جدول 2-51 افزایش یابد.
S1.32 برای جداول 2-31، 2-32 و 2-33، اتصال دهنده ای که از نبشی یا استوک میله استفاده می کند باید ضخامت آلومینیوم آن در جدول 2-50 افزایش یابد و باید از استوک آلومینیومی یا استوک گالوانیزه جدول 2-51 استفاده کند.
S1.33 برای جدول 2-29، فقط از اعضای فولادی گالوانیزه در جدول 2-52 یا اعضای آلومینیومی معادل آن استفاده کنید. از اعضای فولادی گالوانیزه با ابعاد داده شده یا از اعضای آلومینیومی با ضخامت و ابعاد مطابق با جدول 2-52 استفاده کنید. می توان از سایر اشکال آلومینیومی مناسب با ممان اینرسی سه برابر فولاد استفاده کرد.
S1.34 در صورت لزوم برای حمل بار، بست ها را اضافه کنید.
S1.35 نیاز به جداسازی دی الکتریک با رنگ کرومات روی، کاغذ آغشته به آسفالت، رنگ قیری یا روش های دیگر را در نظر بگیرید.
S1.36 جزئیات ساخت و ساز استانداردهای ساخت و ساز فولادی را دنبال کنید مگر اینکه با داده های این صفحه یا سایر ملاحظات مربوط به آلومینیوم جایگزین آنها شود. از مواد ورقه ای از درجه تشکیل دهنده قفل استفاده کنید.
1.3.4 اتصالات عرضی برای کانال مستطیلی یا چهارگوش
S1.37 اتصالات عرضی باید با کلاس فشار استاتیک انتخاب و مورد استفاده قرار گیرد که ، الزامات آب بندی قابل اجرا، مواد درگیر، فواصل نگهدارنده کانال و سایر مقررات برای مونتاژ مناسب لوله کشی که در استانداردهای ساخت و ساز مشخص شده است، سازگار باشد. نوع دقیق، اندازه، محل و مواد اتصالات مورد استفاده در مجموعه های مشترک گاهی اوقات برای قضاوت محتاطانه برای خدمات خاص باز گذاشته می شود. تلورانس های بریدگی، خمش، تا شدن و برازش باید برای مجموعه کامپوزیت مناسب باشد. هنگامی که انتخاب مواد و روش وجود دارد، از عرض استفاده نکنید که نقصی در یکپارچگی کانال ایجاد کند.
S1.38 بند S2.1 و S2.2 را ببینید. در مواردی که متن و تصاویر بخش‌های 1 تا 5 برخی مقررات هوابندی را مستقل از مفاد بندهای S2.1 و S2.2 نشان می‌دهند، بدون توجه به معافیت‌های مربوط به هوابندی نشان‌داده‌شده در جدول 1.1 اعمال می‌شوند.
S1.39 در جایی که میله یا نبشی در یک اتصال گنجانده شده است، باید محکم شود. در مواردی که تقویت کنندههای نوع میانی به عنوان مکمل برای اتصالات استفاده می شود، آنها باید به دیواره کانال گالوانیزه در عرض 3 اینچ (76 میلی متر) از محل اتصال توسط جوش، پیچ، پیچ یا پرچ کور در عرض 2 اینچ (51 میلی متر) متصل شوند. گوشه های کانال گالوانیزه و در فواصل بیش از 12 اینچ (305 میلی متر). استثنا: در جایی که انتهای آن به اعضا در طرف های مجاور بسته می شود، ممکن است با توجه به مهار انتهایی، اتصال به کانال در عرض 2 اینچ (51 میلی متر) حذف شود.
S1.40 بست های مورد استفاده در کانال فولادی باید فولادی باشد. ممکن است دارای پوشش روی یا کادمیوم باشند. ممکن است در صورت لزوم از پیچ های استاندارد یا پیچ خودکار ورق فلزی استفاده شود. پرچ های کور با استفاده از سنبه های کششی در صورتی که سوراخ هایی برای نشت هوا ایجاد کنند، مجاز نیستند. بست ها نباید به داخل کانال گالوانیزه بیش از 2/1 اینچ (13 میلی متر) بروند. در جایی که فقط پیچ و مهره یا جوش مشخص شده است، سایر انواع بست مجاز نیست.
1.3.5 درزهای طولی برای کانال مستطیلی یا چهارگوش
S1.41 درزها باید برای مواد، طبقه بندی فشار و سایر جزئیات ساخت و ساز مناسب برای خدمات انتخاب شوند.
S1.42 درزها باید با ابعاد و تناسب مناسب شکل گرفته و مونتاژ شوند تا محکم و مطمئن شوند. بریدگی باید حداقل و مطابق با نیازهای آرایش عرضی فلنج باشد.
S1.43 اگرچه در اینجا نشان داده نشده است، درزها ممکن است از نوع جوش لب به لب، جوش گوشه، جوش پلاگین یا طرح جوش نقطه ای باشند. آنها همچنین ممکن است از نوع درز قفل مارپیچی باشند.
S1.44 لحیم کاری برای بسته شدن درزهای ضد آب، در صورت مشخص شدن، باید با استاندارد ASTM B 32 یا مشخصات فدرال QQ-S571 مطابقت داشته باشد.
1.3.6 استانداردهای نصب برای کانال های مستطیلی یا چهارگوش با استفاده از نوار انعطاف پذیر
S2.0. کانال انعطاف پذیر خطی از مواد، ضخامت و چگالی مشخص شده باید در جایی که در نقشه های اسناد نشان داده شده است، نصب شود.
S2.1. مگر اینکه غیر از این مشخص شده باشد، منطقه آزاد خالص ابعاد کانال که در نقشه های اسناد ذکر شده است باید حفظ شود. ابعاد کانال باید در صورت لزوم برای جبران ضخامت خطی افزایش یابد.
S2.2. سطح خطی که برای نمایان شدن تعیین شده است باید رو به جریان هوا باشد.
S2.3. هر لایه داکت خطی باید با 90 درصد پوشش چسب در سطح تماس لاینر متصل شود.
S2.4. تمام لبه های با جهت عرضی آستر که نوک فلزی دریافت نمی کنند باید با چسب پوشانده شوند. آستر باید به طور منظم و بدون شکاف در اتصالات عرضی چسبانده شود و قبل از بندکشی در چنین اتصالاتی با چسب پوشانده شود.
S2.5. لاینر باید در گوشه های کانال مستطیل شکل تا و فشرده شود یا باید بریده شود و مناسب باشد تا از همپوشانی لبه های لبه دار اطمینان حاصل شود. اتصالات طولی در لاینر کانال نباید به جز در گوشه کانال ها ایجاد شود، مگر اینکه اندازه کانال و ابعاد استاندارد محصول لاینر آنها را ضروری کند.
S2.6. کانال هایی با عرض داخلی 8 اینچ (203 میلی متر) یا کمتر، علاوه بر چسب نیازی به اتصال دهنده های مکانیکی ندارند.
S2.7. به جز آنچه در S2.6 ذکر شد، بست های مکانیکی باید با توجه به ابعاد داخلی و بدون توجه به جهت جریان هوا در جدول همراه و در شکل 7-11 قرار گیرند.
سرعت عرضی در اطراف محیط در طول
2500 fpm (12.7 mps) و کمتر در 4 اینچ (102 میلی متر) از لبه های آستر طولی، در 6 اینچ (152 میلی متر) از گوشه های تا شده و در فواصل بیش از 12 اینچ (305 میلی متر) در 3 اینچ (76 میلی متر) از مفاصل عرضی و
در فواصل بیش از 18 اینچ (457 میلی متر)
2500 fpm (12.7 mps)
تا
6000 fpm (30.5 mps) در 4 اینچ (102 میلی متر) از لبه های آستر طولی، در 6 اینچ (152 میلی متر) از گوشه های تا شده و در فواصل بیش از 6 اینچ (152 میلی متر) در 3 اینچ (76 میلی متر) از مفاصل عرضی و
در فواصل بیش از 16 اینچ (406 میلی متر)

S2.8. اتصالات طولی در خطی ها باید با چسب پوشانده شوند که سرعت‌های بیش از 2500 fpm (12.7 mps) پیش‌بینی شود.
S2.9. نویزهای فلزی که به صورت کانال یا پروفیل زئی هستند یا به طور یکپارچه از دیواره کانال تشکیل شده اند، باید به طور ایمن روی لبه های آستر با جهت عرضی رو به جریان هوا، در تخلیه فن و در هر فاصله ای از کانال آستردار که قبل از کانال بدون آستر باشد، نصب شوند. علاوه بر این، در جایی که سرعت‌ها از 4000 فوت در دقیقه (20.3 مایل بر ثانیه) تجاوز می‌کند، باید از نوک فلزی در لبه‌های بالادست آستر در هر اتصال عرضی استفاده شود.
S2.10. در جاهایی که دمپرها، مجموعه‌های پره‌های چرخشی یا سایر دستگاه‌ها در داخل کانال‌ها یا اتصالات خط‌دار قرار می‌گیرند، نصب نباید به آستر آسیب برساند یا باعث فرسایش آستر شود. استفاده از مقاطع کلاه فلزی یا سایر وسایل ساخت اختیاری است. هنگام استفاده، سازه ها باید با پیچ و مهره، پیچ، پرچ به دیوار کانال یا جوش محکم شوند.
S2.11. کانال های خطی همچنین باید با وسایل بست مکانیکی نصب شوند که:
1. مطابق با شکل 7-11 فاصله دارند،
2. هنگام نصب، به اندازه فولاد گالوانیزه با روکش G-60 در برابر خوردگی مقاوم هستند.
3. بر طبقه بندی مقاومت در برابر آتش آستر و چسب ها تأثیر منفی نخواهد گذاشت.
4. هنگام اعمال طبق توصیه سازنده، به آستر آسیب نرسانید.
5. باعث نشتی در کانال نشوید،
6. بیش از اسمی به جریان هوا پرتاب نکنید،
7. به طور نامحدود آزمایش بار مرده کششی 50 پوند (22.7 کیلوگرم) عمود بر دیواره کانال را تحمل می کند.
8. ساعت آیا طول صحیح برای ضخامت آستر استفاده شده مشخص شده است.
9. با پین های عمود بر دیوار کانال نصب می شوند.
S3.0. کانال های گرد باید مطابق با جداول 3-5 تا 3-14 در S3.0 و S3.1 ساخته شوند. جدول 3-5 بر اساس فولاد گالوانیزه با روکش G-60 با استانداردهای ASTM A653 و A924 است. در صورتی که حداقل ضخامت فلز پایه و استحکام مواد ارائه شده باشد، می توان از فولاد بدون پوشش، روکش پلی وینیل، روکش آلیاژ آلومینیوم یا فولاد پوشش داده شده با آلیاژ آلومینیوم- روی یا فولاد ضد زنگ استفاده کرد. کیفیت خمکاری مورد نیاز است. استفاده از یک ماده جایگزین نیاز به مشخصات یا تایید یک طراح دارد.
S3.1. ضخامت دیواره اتصالات باید کمتر از ضخامت مشخص شده برای کانال مستقیم درز طولی در جداول 3-5 و 3-14 باشد. قطر اتصالات باید برای جفت شدن با بخش های کانال مستقیم، تجهیزات و پایانه های هوایی که به آنها متصل می شوند، مناسب باشد.
S3.2. شاخه ‌ها، طوقه ها و اتصالات برای اتصال یک کانال گرد به یک کانال مستطیلی یا چهارگوش یا به کانال های انعطاف‌پذیر باید مطابق با S3.1 باشند، مگر اینکه روش متفاوتی توسط داده‌های آزمایش یا استشهاد نامه‌هایی که مناسب بودن خدمات را تأیید می‌کنند، پشتیبانی شود، به شکل‌های 4-6 و 7- مراجعه کنید. 7 و صفحات 3-29 تا 3-39.
S3.3. هیچ چیز در این مشخصات به این معنی نیست که طراح نمی تواند با مشخصات پروژه، روش های قابل قبول ساخت را تعیین کنید.
S3.4. استفاده از اتصال مستقیم انشعاب به کانال بزرگتر قابل قبول است. در مواردی که از آنها استفاده می شود، قطر انشعاب نباید از دو سوم قطر اصلی تجاوز کند و برآمدگی در قسمت داخلی اصلی مجاز نیست. اتصال مستقیم یک شاخه به یک اصلی باید شامل اتصال مکانیکی کافی برای حفظ یکپارچگی مجموعه باشد. تمام اتصالات باید در تمام فشارها آب بندی شوند.

S3.5. در مواردی که محدودیت‌های دیگر بیان نشده است، زانوهای میتر باید بر اساس سرعت جریان باشند و باید مطابق با جدول 3-1 ساخته شوند. S3.6. تصویر آرنج 90 درجه در شکل 3-4 مانع از اشکال کمتر از 90 درجه نمی شود.
S3.7. شکل 4-7 برای افست های درون خطی قابل استفاده است.
S3.8. ساختار دمپر حجمی در شکل های 7-4 و 7-5 ارائه شده است.
S3.9. کانال ها باید مطابق با فصل 5 معلق شوند. در صورت لزوم، تکیه گاه های اضافی برای کنترل انحراف کانال ها یا حفظ تراز آنها در تقاطع انشعاب ها باید اضافه شود.
S3.10. الزامات جدول 1-1 برای آب بندی قابل اجرا است.
1.3.7 استانداردهای ساخت کانال بیضی مسطح
S3.11. کانال بیضی مسطح باید در جایی که نشان داده شده است و همانطور که در نقشه های اسناد نشان داده شده است ارائه شود.
S3.12. حداقل ضخامت دیواره کانال باید مطابق جدول 3-15 باشد.
S3.13. تقویت کننده برای طرف های صاف کانال بیضی باید به همان اندازه و فاصله فاصله مشخص شده برای کانال مستطیلی یا چهارگوش باشد یا باید برای محدود کردن انحراف دیوار به 3/4 اینچ (19 میلی متر) و انحراف تقویتی به 4/1 اینچ (6.4 میلیمتر) ارائه شود.
S3.14. مگر در مواردی که مشخص شده باشد، اتصالات و درزها باید مشابه مواردی باشد که برای کانال گرد مشخص شده است.
S3.15. اتصالات باید با برنامه های ضخامت جدول 3-15 مطابقت داشته باشند، باید با ترتیبات درز، اتصال و اتصالات مجاز برای کانال گرد مطابقت داشته باشند و باید برای مطابقت با S3.13 تقویت شوند.
S3.16. ساختار کانال باید بتواند فشاری 50 درصد بیشتر از فشار کلاس فشار تعیین شده را بدون شکست سازه یا تغییر شکل دائمی تحمل کند.
S3.17. انحراف دیواره کانال در فشار اتمسفر، با تقویت‌کننده‌ها و اتصالات در محل، نباید از 4/1 اینچ (6.4 میلی‌متر) در عرض‌های 36 اینچ (914 میلی‌متر) یا کمتر یا 2/1 اینچ (13 میلی‌متر) در عرض‌های بیشتر تجاوز کند. فصل 11.
S3.18. تکیه گاه ها باید مطابق با موارد مجاز برای کانال مستطیلی یا چهارگوش باشد و ابعاد کلی آن به عنوان مرجع در نظر گرفته شود.

فصل 2: ساخت کانال مستطیلی یا چهارگوش
2.1 مقدمه ای بر جداول ساخت کانال مستطیلی یا چهارگوش
2.1.1 راهنمای خواندن جدول کانال چهارگوش یا مستطیلی یا چهارگوش
1. کلاس فشار تعیین شده توسط طراح را تعیین کنید.
2. به جدول تقویت کننده کلاس فشار کانال بروید. جدول 2-2 در این بررسی استفاده شده است.
3. بعد بزرگتر کانال ضخامت ورق گالوانیزه را برای همه طرفها تعیین می کند. تقویت ممکن است در بعد هایی با ابعاد نابرابر متفاوت باشد.
4. صفحه های کانال واجد شرایط اتصالات مفصلی از نوع مسطح خواهد بود زیرا ضخامت دیوار کانال به اندازه کافی ضخیم است تا انحراف را بدون نیاز به تقویت کنترل کند یا به تقویت کننده کد حروف الفبای مناسب برای عرض، ضخامت دیوار و حداکثر فاصله نیاز دارد.
آ. ضخامت کانال بدون نیاز به تقویت کننده در ستون 2 است، شکل 2-8 را ببینید.
ب گزینه های تقویت کانال در ستون های 3 تا 10 قرار دارند: به صورت افقی و راست از بعد بزرگتر کانال در ستون 1 و به صورت عمودی در زیر فاصله تقویت کننده (در ستون های 3 تا 10) به انتخاب خود بخوانید.
عدد در سلول حداقل ضخامت کانال است. کد حرف سمت چپ نوع تقویت مشترک یا میانی است، هر کدام را که انتخاب کنید. این برای فواصل فلنج به فلنج، فلنج به تقویت میانی، یا تقویت میانی به تقویت میانی اعمال می شود. برای مثال، اگر از فاصله اتصال 5 فوت (1.5 متر) استفاده می‌کنید و نمی‌خواهید از تقویت‌کننده‌های بین مفاصل استفاده کنید، در ستون 5 فوت (1.5 متر) (ستون 6) بمانید تا زمانی که طراحی نشده باشد. برای یافتن درجه بندی اتصال و مهاربندی میانی (بین مفصلی) و دیواره کانالی ضخامت ورق گالوانیزه بالقوه سبک تر با فاصله تقویت کننده 2/1 2 فوت (0.75 متر) به ستون 9 بروید.
5. پس از پیدا کردن ضخامت ورق گالوانیزه برای سمت بزرگتر، ستون 2 را بررسی کنید تا ببینید آیا آن ضخامت ورق گالوانیزه از تقویت در سمت کوچکتر معاف است یا خیر. اگر اینطور نیست، پیدا کنید که این سنج در کدام ستون (از 3 تا 10) قرار دارد. حداکثر فاصله را در عنوان ستون و اندازه مشترک (یا تقویت کننده) تجویز شده (کد حرف) ذکر شده در ضخامت ورق گالوانیزه را پیدا کنید.
اگر حداکثر فاصله تقویت کننده جانبی کوتاه یافت شده از فاصله مشترکی که به آن متعهد هستید بیشتر است، برای یافتن اندازه اتصال به ستون با فاصله اتصال بروید. حتی اگر ضخامت ورق گالوانیزه برای کانال فهرست شده در این سلول فاصله عرضی ممکن است کمتر باشد، رتبه اتصال نمی تواند کمتر از این سلول باشد.
6. ایجاد رخ ماشینی و ضربدر شکنی جایگزین تقویت نمی شود. اینها برای هیچ یک از شرایط زیر مورد نیاز نیستند: از آستر یا عایق خارجی استفاده می شود. در صورتی که عرض کمتر از 19 اینچ است، کلاس فشار کانال بیش از 3 اینچ است، ضخامت ورق گالوانیزه کانال بیش از 20 (1.0 میلی متر) است، مساحت پانل بدون مهار 10 فوت مربع (0.93 متر مربع) یا کمتر است. در غیر این صورت، باید از رخ ماشینی و ضربدر سنتی استفاده شود.
در محدوده فشار داده شده برای فرم های خاص، انتخاب ها برای تقویت عبارتند از:
آ. استفاده از درایو تخت (T-1) به عنوان کلاس A، B، یا C در جدول 2-48.
ب. استفاده از هر کانکتور مسطحی که توسط یک عضو جدول 2-29، 2-30 (نوع میانی) پشتیبان گیری شده باشد.
ج. استفاده از هر فلنج بیا تقویت میانی دارای رتبه مناسب از جداول 2-29 تا 2-33.
د. کوچک کردن فلنج، اعضای پشتیبان فلج یا واسطه‌ها به‌عنوان گزینه‌های جایگزین استیفنر که اجازه می‌دهد.
در جدول، یک ورودی مانند H-18G به این معنی است که در صورت استفاده از یک استیفنر داخلی بر اساس بخش 2.5 ، اندازه تقویت کننده H ممکن است به G کاهش یابد. این برای مفاصلی که به میله های اتصال در هر دو طرف اتصال نیاز دارند صدق نمی کند. در برخی از جدول ها، فقط ساخت و ساز با میله استیفنر داده شده است. Kt-18 یک مثال است.
8. همچنین می توانید از تقویت کننده های بزرگتر از آنچه مشخص شده است استفاده کنید. در برخی موارد، شما باید از اندازه بزرگتر از جدول 2-1 تا 2-7 استفاده کنید زیرا برخی از اندازه های تجویز شده به عنوان حداقل رعایت می شوند.
9. در برخی موارد، یک فلنج در انتهای یک کانال نورد می‌شود (شکل می گیرد) و حداقل ضخامت ورق گالوانیزه در جدول رتبه ‌بندی اتصال، ضخامت ورق گالوانیزه سبک‌تر دیوار کانال را که در جداول 2-1 تا 2-7 نشان داده شده است، لغو می‌کند. سپس دیوار کانال باید بالاتر از حد مورد نیاز برای فاصله و فاصله تقویت کننده افزایش یابد تا نیازهای اتصال را برآورده کند.
10. به دلیل استفاده کم، برخی از مفاصل در چاپ اول حذف شدند. اعداد T باقیمانده ها برای این نسخه تغییر نکرده است. می توان از مقامات درخواست کرد که استفاده از اتصالات حذف شده را بر اساس الزامات ویرایش اول مجاز کنند.
11. الزامات تقویت در کلاس سختی (هم در حروف الفبا و هم در کدگذاری EI) و همچنین با اندازه های تعیین شده ارائه می شود. کد EI مدول الاستیسیته ضربدر ممان موثر اینرسی ضربدر 100000 (ده تا توان 5) است.
متن تهویه HVAC-DCS برای استفاده از جایگزین‌های معادل پیش‌بینی می‌کند. برای ارزیابی این موارد از فصل 11 استفاده کنید.
12. تقویت کننده های فشار مثبت برای سرویس بیش از 3 اینچ ستون اب (750 Pa) معمولاً به اتصالات انتهایی خارج از کانال نیاز دارند، مگر اینکه از میله های اتصال داخلی استفاده شود، به شکل 2-12 مراجعه کنید. اتصالات تقویت‌کننده فشار منفی به دیوار کانال معمولاً در فواصل نزدیک‌تر از سرویس فشار مثبت است.
13. برای کانال هایی با عرض معین، فقط ساخت استیفنر به منظور محدود کردن اندازه تقویت کننده ها نشان داده شده است. برای مثال، ورودی جدول Kt-16 ، نشان دهنده ضخامت ورق گالوانیزه با گیج 16 و فلنج کلاس K و تقویت کننده میانی ای که استیفنر ها یا تسمه‌هایی در فواصل بیش از 60 اینچ (1524 میلی‌متر) دارند مشخص می‌کند، شکل 2-13 را ببینید.
کانال های بسیار بزرگ ممکن است به آویزهای داخلی نیاز داشته باشند که در شکل 5-7 نشان داده شده است یا ممکن است به تکیه گاه های داخلی دیگری برای حفظ شکل نیاز داشته باشند. چنین پشتیبانی های داخلی باید در نقشه های اسناد نشان داده شوند.
استانداردهای ساخت کانال مستطیلی یا چهارگوش گزینه های زیر را برای ساخت کانال ها ارائه می دهد: الف-آنهایی که تقویت نشده و فقط با اتصالات نوع تخت به هم وصل شده اند، ب. آنهایی که توسط فلنج از نوع مسطح با پشتوانه تقویت کننده واجد شرایط به هم وصل شده اند، ج. آنهایی که توسط یک رابط عمودی به یکدیگر متصل می شوند که الزامات تقویت کننده را به تنهایی یا همراه با یک تقویت کننده داخلی برآورده می کند، و د. در اندازه های بیش از 48 اینچ (1.2 متر) عرض، آنهایی که از میله های اتصال استفاده می کنند که امکان استفاده از تقویت کننده های کوچکتر را فراهم می کند. همه گزینه ها در همه اندازه ها و همه کلاس های فشار ساکن وجود ندارند. گزینه‌ها برای ارتباط عملکرد با صرفه‌جویی و ترجیح سازنده‌ها و مشخص‌کننده‌ها ارائه شده‌اند. اسمکنا (SMACNA) هم ارزی را تایید نمی کند.
جداول را می توان برای مطابقت با اولویت برای هر یک از چندین ویژگی بررسی کرد:
آ. در زیر هر فاصله تقویت‌کننده به دنبال یک کانالی دلخواه بگردید و کد مرتبط و حداکثر ابعاد کانال را بیابید.
ب. در جداول 29-2 تا 33-2 به دنبال اندازه تقویت کننده ترجیحی یا میانی باشید.
ج. ترجیح برای اندازه ورق یا کویل خاص فواصل تقویت (حداکثر و تقسیمات فرعی) را تعیین می کند.
گاهی اوقات، اگر یک پروژه به مقدار کمی از کانال کشی در محدوده های مختلف اندازه یا کلاس های فشار مختلف نیاز داشته باشد، ممکن است مقرون به صرفه تر باشد که سازه های سنگین تر از آنچه مورد نیاز است انتخاب شود، به طوری که تغییرات کمتری مورد نیاز باشد. جداول ساخت کانال روابط بین فشار استاتیک، عرض، ضخامت دیوار کانال، فاصله تقویت کننده و استحکام تقویت کننده را تعریف می کند تا کانال ها دارای استحکام کافی و محدودیت های انحراف قابل قبول باشند. بعد بزرگتر یک کانال، ضخامت ورق گالوانیزه کانال را برای هر چهار طرف تعیین می کند. این در مورد کانال های تقویت شده و تقویت نشده صدق می کند. اولین قدم در تعیین الزامات ساخت و ساز، قرار دادن جدول با فشار استاتیکی قابل اعمال است.
2.1.2 کانال مستطیلی تقویت نشده (شکل 2-8)
بعد کانال چهارگوش دارای ضخامت ورق گالوانیزه ذکر شده در ستون دوم جداول 2-1 تا 2-7 نیازی به تقویت ندارند. این موارد در جدول 2-47 خلاصه شده است. اتصالات نوع تخت را می توان در هر فاصله ای مورد استفاده قرار داد. ضخامت فلنج های کشویی و تخت نباید کمتر از ضخامت ورق گالوانیزه کانال دو درجه کمتر یا کمتر ازگیج 24 (0.70 میلی متر) ورق گالوانیزه باشند.
فلنج های کشویی درایو T-1استحکام کافی را فراهم می کند تا به عنوان تقویت کننده کلاس A، B، یا C در محدوده جدول 2-48 رفتار شود. این افزایش دامنه اندازه کانال های تقویت نشده را می دهد.
2.1.3 کانال مستطیلی تقویت شده (شکل های2-10، 2-11، 2-12)
در ستون‌های فاصله تقویت کننده جداول 2-1 تا 2-7، در عرض هر کانال، هر سلول حداقل ضخامت ورق گالوانیزه کانال، عرض کانال را به عنوان یک عدد و حداقل درجه تقویت کننده آن را به عنوان یک حرف نشان می‌دهد. هر سلول در یک ردیف یک انتخاب قابل قبول برای آن عرض کانال است. فاصله‌های تقویت‌کننده 10 فوت (3.0 متر) تا 2 فوت (0.61 متر) گزینه‌های جایگزین هستند. برای بحث در مورد متغیرهایی که بر انتخاب ها تأثیر می گذارند، به پیوست های A.13 تا A.16 مراجعه کنید.
ابتدا سمت کانال مستطیلی با ابعاد بزرگتر را بررسی کنید زیرا این سمت کانالی ضخامت ورق گالوانیزه را دیکته می کند. سپس، بُعد کوچکتر کانال چهار گوش را در ستون اول پیدا کنید و در همان خط افقی، داکت ضخامت ورق گالوانیزه سمت پهن را پیدا کنید. اگر داکت ضخامت ورق گالوانیزه در ستون دوم باشد، هیچ تقویتی در آن سمت لازم نیست. در غیر این صورت، حداقل کد تقویت کننده حرفی است که در زیر فاصله استفاده شده ذکر شده است. ضخامت ورق گالوانیزه کانالی واقعی ممکن است در ستونی رخ دهد که فاصله مجاز را بیشتر از آنچه مورد استفاده قرار می گیرد، می دهد. در چنین حالتی حداقل درجه تقویتی مربوط به فاصله واقعی است.
2.1.4 اتصالات عرضی و تقویت میانی (جدول 2-29، 2-30 و شکل 2-12)
فاصله تقویت کننده ها در جداول 2-1 تا 2-7 نشان دهنده فاصله بین دو اتصال یا دو تقویت کننده میانی یا از یک فلنج به یک تقویتی میانی است. هر فلنج یا تقویت کننده ای که دارای کد حروفی مربوطه در جداول 2-29 تا 2-33 باشد، می تواند برای مطابقت استفاده شود.
کد حرف برای تقویت مربوط به یک عدد شاخص سختی (EI) است. این مدول الاستیسیته ضرب در یک ممان اینرسی است که بر اساس عناصر کمک کننده اتصال دهنده، تقویت کننده ها، دیواره کانال یا ترکیبی از آنها است. مگر اینکه شواهد دیگری دال بر استحکام و صلبیت کافی ارائه شود، ساخت و ساز معادل باید شاخص EI مربوط به حرف کد را داشته باشد.
در برخی موارد (به عنوان مثال، اتصالات T-25 و درزهای ایستاده)، فلز موجود در کانال در شرایط اتصال به حساب می آید. حداقل ضخامت ورق گالوانیزه کانال سنگین تر از ضخامت ورق گالوانیزه کانال نشان داده شده در جداول 2-1 تا 2-7 ممکن است با مشخصات مفصل در جداول 2-32 و 2-33 نشان داده شود.
لغزش ها یا درایوهای مسطح (یا هر مفصل صاف نشان داده شده) ممکن است در یکی از محدودیت های فاصله استفاده شوند، مشروط بر اینکه از یک عضو پشتیبان (از نوع متوسط) با آنها استفاده شود. سپس اتصال توسط عضو پشتیبان گرفته شده از جدول 2-29 یا 2-30 رتبه بندی می شود.
ساخت کانال میله بند که در صفحات 2.80 تا 2.107 توضیح داده شده است نیز یک جایگزین است. برای مجاری خاصی با ابعاد بزرگتر از 48 اینچ (1.2 متر)، اندازه های جایگزین تقویت کننده با استفاده از میله های اتصال در جداول نشان داده شده است. ورودی مانند H-18G نشان می‌دهد که در کانال 18 ga (1.3 میلی‌متر)، کد تقویت‌کننده برای تقویت‌کننده‌های اتصالی یا میانی کلاس H است، اما اگر یک جایگزین استیفنر در دسترس انتخاب شود، ممکن است کلاس G جایگزین شود.
برای کانال های بیش از 120 اینچ (4.72 متر) عرض، فقط ساخت استیفنر به منظور محدود کردن اندازه تقویت کنندهها نشان داده شده است. برای مثال، ورودی جدول Ht-18، کانال با ضخامت 18 ga را با مفاصل کلاس H و میانی‌هایی که میله‌های اتصال یا تسمه‌هایی در فواصل بیش از 60 اینچ (1524 میلی‌متر) دارند، مشخص می‌کند، به شکل 2-13 مراجعه کنید. کانال های بسیار بزرگ ممکن است به آویزهای داخلی نیاز داشته باشند همانطور که در شکل 5-7 نشان داده شده است یا ممکن است به تکیه گاه های داخلی دیگری برای حفظ شکل نیاز داشته باشند. چنین پشتیبانی های داخلی باید در نقشه های اسناد نشان داده شوند. ساخت و ساز دیگری که با معیارهای عملکردی در فصل 11 مطابقت دارد ممکن است ارائه شود.
2.2 تقویت کانال مستطیلی یا چهارگوش
S1.10، در مواردی که مشخص یا مجاز (به عنوان مثال:کانال گالوانیزه صنعتی) باشد، کانال مستطیلی یا چهارگوش باید مطابق جداول 2-1 تا 2-33 و با جزئیات مرتبط با آنها ساخته شود.
S1.11 جداول داکت ضخامت ورق گالوانیزه بر اساس فولاد گالوانیزه با روکش 60-G با درجه قفل سازی مطابق با استانداردهای ASTM A653 و A924 است. فولاد بدون پوشش، فولاد از پیش رنگ شده، فولاد با پوشش فلزی مانند ترکیبات آلومینیوم یا آلومینیوم روی، و فولاد ضد زنگ در صورت ارائه حداقل ضخامت فلز پایه و استحکام مواد ممکن است استفاده شود. کیفیت خم کاری در این مواد بایئ مورد نظر قرار گیرد. استفاده از مواد جایگزین نیاز به مشخصات یا تایید یک طراح دارد. شرایط سطح، سختی، شکل پذیری، مقاومت در برابر خوردگی و سایر ویژگی های این مواد باید توسط طراح برای سرویس برنامه ریزی شده قابل قبول ارزیابی شود. مشخصاتی که به استفاده از موادی که دو ضخامت ورق گالوانیزه سنگین‌تر است اشاره می‌کنند به معنای دو عدد جدا شده در یک سری که از پیشرفت اعداد فرد و زوج استفاده می‌کنند. به عنوان مثال،ضخامت ورق گیج 18 در صفحات پیوست A.1 و A.2 دو درجه از ضخامت ورق گالوانیزه گیج 20 سنگین تر است.
S1.12، مگر اینکه طور دیگری مشخص شده با<